POWSZECHNA WYSTAWA KRAJOWA W POZNANIU W 1929 ROKU -
ROCZNICOWA RETROSPEKCJA

HANNA GRZESZCZUK-BRENDEL, GABRIELA KLAUSE, GRA┼╗YNA KODYM-KOZACZKO, PIOTR MARCINIAK

Mijaj─ůca w tym roku osiemdziesi─ůta rocznica Powszechnej Wystawy Krajowej (PWK), zorganizowanej z okazji odzyskania niepodleg┼éo┼Ťci, sta┼éa si─Ö kolejnym ju┼╝ tytu┼éem do przypomnienia roli tego wyj─ůtkowego wydarzenia w ┼╝yciu Drugiej Rzeczypospolitej oraz Poznania jako miejsca wystawy i g┼é├│wnego jej organizatora. By┼éa ona dzie┼éem wsp├│lnym, pokazuj─ůcym dokonania odrodzonego i integruj─ůcego si─Ö gospodarczo i kulturalnie kraju. W dziedzinie architektury pawilony PWK sta┼éy si─Ö odbiciem wielu nurt├│w: od form tradycyjnych po ├│wczesn─ů awangard─Ö modernistyczn─ů. Tradycje targowe Poznania si─Ögaj─ů roku 1911, czyli Wystawy Wschodniopruskiej, po 1919 r. wystawom nadano wymiar mi─Ödzynarodowy, aby w 1929 r. jednorazowo przekszta┼éci─ç j─ů w podsumowanie dorobku m┼éodej demokracji. P├│┼║niejsze wystawy, tak┼╝e te organizowane po 1945 r. przybiera┼éy charakter targ├│w mi─Ödzynarodowych. Wszystkie one przynosi┼éy miastu wymierne korzy┼Ťci w postaci nowych inwestycji, przekszta┼éce┼ä przestrzeni miejskiej. Powszechna Wystawa Krajowa zako┼äczy┼éa si─Ö sukcesem organizacyjnym, wizerunkowym, finansowym, i co istotne w pewnym stopniu zainicjowa┼éa prace nad realistyczn─ů wizj─ů urbanistyczn─ů miasta.