OGRODY WIECZNEJ PAMIĘCI W KRAJOBRAZIE KULTUROWYM

ANNA MAJDECKA-STRZEŻEK

STRESZCZENIE

Cmentarze stanowią specyficzną grupę założeń ogrodowych, których celem jest zachowanie i przywoływanie pamięci. Kształtowane w różnych epokach, różnych rejonach i pod wpływem różnych kultur stanowią zawsze ważny, łatwo rozpoznawalny element krajobrazu kulturowego podkreślający odrębność i tożsamość miejsca. Cmentarz jako miejsce wiecznego spoczynku i materialny składnik krajobrazu, jest także jego składnikiem niematerialnym związanym z pamięcią wyrytą w ludzkich sercach. Jako obiekty ogrodowe cmentarze podlegają modom i tendencjom kształtowania przestrzeni, także i detalu architektonicznego. Szczególną rolę odgrywa w nich symbolika.

Specyfiką założeń sepulkralnych, ogrodów pamięci, ich elementem wspólnym, mimo całej ich różnorodności, jest czytelne wykorzystanie melancholii i zadumy związanej z przemijaniem, odchodzeniem i stratą, jakiej doświadczamy z odejściem naszych bliskich. Bogactwo rozwiązań obiektów sepulkralnych, ściśle powiązane jest z religią, kulturą i obyczajem.

Słowa kluczowe: cmentarz, ogród pamięci, założenie sepulkralne